Select Page

Biogram

Doktorant na Środowiskowych Transdyscyplinarnych Studiach Doktoranckich „Wydziału Artes Liberales” oraz Wydziału Historycznego UW od 2017 r., gdzie pracuje nad dysertacją poświęconą fenomenowi fortepianu w kulturze polskiej od powstania listopadowego do 1905 roku. Ukończył studia historyczne (licencjat Niemoc na głosów kilka czyli o relacji jazzu i realizmu socjalistycznego w Polsce w latach 1947–1949 pod kierunkiem prof. Marcina Kuli oraz dr. hab. Marcina Zaremby, nagrodzony jako najlepsza praca dyplomowa w IHUW 2013) i Kolegium Artes Liberales na Uniwersytecie Warszawskim (magisterium Szafa – żyrafa – radioodbiornik: o fenomenie fortepianu w kulturze polskiej przed powstaniem listopadowym pod kierunkiem prof. Grażyny Szelągowskiej). Studiował także fortepian w klasie prof. Ewy Pobłockiej i dr hab. Marii Gabryś oraz kameralistykę w klasie prof. Mai Nosowskiej na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina (magisterium Gest pianisty a społeczeństwo spektaklu). Wszystkie prace dyplomowe obronił celująco. Za osiągnięcia naukowe i artystyczne nagradzany był stypendiami MKiDN, Rektora UW, Rektora UMFC oraz Burmistrza Miasta Milanówka.

Jego artykuły naukowe i recenzje publikowane były m. in. przez Wydawnictwa UMFC, Instytut Pamięci Narodowej oraz Kwartalnik Filozoficzny Kronos. Obok aktywnej działalności naukowej, pianistycznej i organizacyjnej zajmuje się także krytyką muzyczną – pisał m. in. dla Ruchu Muzycznego, Muzyki21 i Kwartalnika Kulturalnego Opcje. W latach 2014­–2014 był redaktorem naczelnym czasopisma krytyczno-artystycznego Rezonans.

Od  2012 r. współpracuje z Narodowym Instytutem Fryderyka Chopina, gdzie w latach 2013–2015 zrealizował wraz z Markiem Brachą autorski cykl wykładów Fortepian (R)ewolucyjny. Pod auspicjami Polskiego Radia oraz Fundacji PKO Banku Polskiego samodzielnie opracował i skatalogował w 2016 r. zbiór muzyczny po Janie Weberze (ponad 3000 woluminów). Współpracował także z Orkiestrą Sinfonia Varsovia, prowadząc Letnie koncerty na Grochowskiej.

Jako pianista występował w wielu miejscach w Polsce, a także za granicą (Czechy, Ukraina, Niemcy, Dania, Francja). Jest laureatem kilku ogólnopolskich konkursów pianistycznych i kameralnych. W 2016 r. objął klasę fortepianu w ZPSMuz im. Mieczysława Karłowicza w Krakowie. Od roku akademickiego 2017/2018 prowadzi również zajęcia z fortepianu na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina.

Interesuje go wszystko, co związane z fortepianem, zagadnienia muzyczne z perspektyw humanistycznych (szczególnie społeczna historia i antropologia muzyki oraz semiotyka muzyczna), historia kultury, socjologia przedmiotów, późny antyk i socrealizm. Poza nauką i muzyką jest pasjonatem kina i chatek na bieszczadzkich odludziach.

Publikacje

  • M. Bruliński, Czy pianiści to również aktorzy, czyli kilka refleksji nad gestem w muzyce, „Kwartalnik Młodych Muzykologów UJ”, (26) 2015
  • M. Bruliński, Niemoc na głosów kilka, czyli o relacji jazzu i realizmu socjalistycznego w Polsce w latach 1947-1949 [w:] Teraz musicie całkiem przestawić myślenie: 35 spojrzeń na muzykę i muzyków, red. M. Dziadek, Warszawa 2016
  • M. Bruliński, Gest pianisty a społeczeństwo spektaklu, „Kwartalnik Kulturalny Opcje”, (102/103) 2016
  • M. Bruliński, Chopin „socrealistyczny”? Rok 1949 w polskim dyskursie muzycznym [w:] W kręgu kultury PRL: Muzyka – rodzaje i style, Instytut Pamięci Narodowej, Poznań 2017
  • M. Bruliński, Między wizją a diagnozą, „Kwartalnik Kronos. Metafizyka, Kultura, Religia”, 1 (36) 2016

Galeria

OK
Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się wiecej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce.